Verblijfsregeling of co-ouderschap wijzigen: wanneer kan dat?

Ja.

Een verblijfsregeling is niet noodzakelijk definitief tot het kind meerderjarig wordt. Wanneer de omstandigheden wijzigen of de bestaande regeling niet meer goed aansluit bij de situatie van het kind en de ouders, kan een aanpassing worden besproken of aan de familierechtbank worden gevraagd.

Bij afspraken die in het kader van een echtscheiding door onderlinge toestemming werden gemaakt, kunnen bepalingen over de kinderen onder bepaalde voorwaarden eveneens worden gewijzigd. Nieuwe omstandigheden die de toestand van de ouders of kinderen ingrijpend veranderen, kunnen aanleiding geven tot een herziening.

Er bestaat geen vaste lijst van situaties waarin een verblijfsregeling automatisch moet worden gewijzigd.

In de praktijk kunnen bijvoorbeeld volgende elementen relevant zijn:

• een verhuis van één van de ouders;
• veranderde werkuren of beroepsomstandigheden;
• een andere school of langere verplaatsingen;
• de leeftijd en veranderende behoeften van het kind;
• een regeling die praktisch niet meer werkbaar blijkt;
• aanhoudende conflicten bij de wisselmomenten;
• de wens of bezorgdheden van het kind;
• problemen rond de veiligheid of het welzijn van het kind.

De rechter beoordeelt telkens de concrete gezinssituatie. Stabiliteit, veiligheid en continuïteit voor het kind spelen daarbij een belangrijke rol.

Nee.

Met “co-ouderschap” bedoelen mensen vaak een regeling waarbij het kind ongeveer evenveel tijd bij beide ouders verblijft. Juridisch wordt ook gesproken over een gelijkmatig verdeelde verblijfsregeling.

Ouders kunnen zelf voor een 50/50-regeling kiezen, maar ook andere verdelingen zijn mogelijk. Wanneer ouders geen akkoord bereiken en één van hen een gelijkmatig verdeeld verblijf vraagt, moet de rechter die mogelijkheid bij voorrang onderzoeken.

Dat betekent echter niet dat 50/50 automatisch wordt opgelegd. De rechter kan voor een andere regeling kiezen wanneer die beter aansluit bij de concrete situatie van het kind.

Factoren zoals afstand tussen de woningen, beschikbaarheid van de ouders, leeftijd van het kind, schoolorganisatie en de mogelijkheid om voldoende stabiliteit te bieden kunnen meewegen.

Wanneer beide ouders het eens zijn, kunnen zij samen een nieuwe verblijfsregeling uitwerken.

Het is verstandig om zo'n akkoord voldoende concreet vast te leggen. Denk niet alleen aan de gewone schoolweken, maar ook aan:

• vakanties;
• feestdagen;
• verjaardagen;
• haal- en brengmomenten;
• vervoer;
• eventuele uitzonderingen.

Ouders hebben veel vrijheid om een regeling op maat van hun gezin af te spreken.

Wanneer er al een rechterlijke beslissing bestaat of wanneer rechtszekerheid belangrijk is, kan het aangewezen zijn om de nieuwe regeling juridisch correct te laten vastleggen.

Dan kan één van de ouders zich tot de familierechtbank wenden en vragen om de bestaande regeling te wijzigen.

De rechter bekijkt niet uitsluitend wat voor de ouders praktisch het gemakkelijkst is, maar beoordeelt het volledige dossier.

Daarbij kunnen bijvoorbeeld de bestaande regeling, de reden voor de gevraagde wijziging, de leeftijd en behoeften van het kind, woonafstanden, school en de praktische beschikbaarheid van beide ouders aan bod komen.

Een gelijkmatig verdeeld verblijf is daarbij één mogelijke regeling, maar zeker niet de enige.

Niet volledig.

Een minderjarige beslist niet zelfstandig welke verblijfsregeling zal gelden. De mening van het kind kan echter wel belangrijk zijn.

Kinderen hebben in procedures die hen aanbelangen een hoorrecht. De familierechter kan dus luisteren naar hoe het kind de situatie ervaart, welke bezorgdheden het heeft en hoe het zelf naar de toekomst kijkt.

De rechter houdt rekening met die mening, maar moet daarnaast ook andere elementen beoordelen en hoeft de wens van het kind niet automatisch te volgen.

Het is daarom belangrijk dat een kind niet het gevoel krijgt dat het tussen zijn ouders moet kiezen.

Dat kan.

De verblijfsregeling is één van de elementen waarmee rekening wordt gehouden bij de bepaling van de onderhoudsbijdrage voor kinderen.

Wanneer een kind bijvoorbeeld aanzienlijk meer of minder bij één ouder verblijft dan vroeger, kan dat dus aanleiding geven om ook de bestaande financiële regeling opnieuw te bekijken.

Een wijziging van het verblijf betekent echter niet automatisch dat de alimentatie verdwijnt.

De financiële mogelijkheden van beide ouders en de kosten van het kind blijven eveneens belangrijk.

Juridisch advies kan nuttig zijn wanneer:

• u de verblijfsregeling wilt wijzigen maar de andere ouder niet akkoord gaat;
• één ouder wil verhuizen;
• een 50/50-regeling niet langer werkbaar lijkt;
• er discussie bestaat over school, vervoer of wisselmomenten;
• uw kind zelf ernstige bezorgdheden uit;
• de bestaande regeling structureel niet wordt nageleefd;
• tegelijk ook de onderhoudsbijdrage moet worden aangepast.

Een advocaat kan helpen om eerst te beoordelen of een akkoord mogelijk is en, indien nodig, de gevraagde aanpassing voor de familierechtbank te onderbouwen.

Is de huidige verblijfsregeling niet langer werkbaar of raakt u met de andere ouder niet tot een akkoord?

CLAW Advocaten begeleidt ouders bij geschillen over verblijfsregelingen, co-ouderschap en ouderlijk gezag. We bekijken samen welke regeling in de concrete gezinssituatie verdedigbaar is en kunnen u indien nodig bijstaan voor de familierechtbank.

Bezorg ons bij voorkeur de bestaande overeenkomst of rechterlijke beslissing, samen met informatie over de huidige regeling en de reden waarom u een wijziging vraagt.