Kinderalimentatie berekenen of herzien: hoe wordt het bedrag bepaald?.

Ook wanneer ouders niet meer samenleven, blijven zij beiden verplicht om naar verhouding van hun middelen bij te dragen in de kosten van hun kinderen.

Het gaat daarbij niet alleen om voeding en kleding, maar onder meer om:

• huisvesting;
• gezondheid;
• school en opleiding;
• toezicht en opvang;
• opvoeding;
• ontspanning en ontplooiing.

De ene ouder hoeft dus niet noodzakelijk exact hetzelfde bedrag te dragen als de andere.

Een ouder met aanzienlijk hogere financiële mogelijkheden kan een groter aandeel van de kosten moeten opnemen.

Wanneer de familierechtbank een onderhoudsbijdrage bepaalt, moet zij rekening houden met verschillende concrete elementen.

Daaronder vallen onder meer:

• de inkomsten en andere financiële middelen van beide ouders;
• de gewone kosten van de kinderen;
• de regeling voor de buitengewone kosten;
• de verblijfsregeling;
• kinderbijslag en andere sociale voordelen;
• fiscale voordelen;
• het aandeel dat elke ouder rechtstreeks in de kosten draagt;
• bijzondere omstandigheden van het gezin.

Een rechterlijke beslissing moet duidelijk maken hoe deze elementen in de berekening werden betrokken. Ook wanneer ouders zelf een overeenkomst sluiten over de onderhoudsbijdrage, moet het bedrag worden verantwoord.

Nee.

Bij de beoordeling van de financiële mogelijkheden wordt ruimer gekeken dan uitsluitend naar het nettoloon.

Ook andere inkomsten en financiële voordelen kunnen relevant zijn.

Dat kan bijvoorbeeld gaan om:

• beroepsinkomsten;
• vervangingsinkomsten;
• huurinkomsten;
• voordelen verbonden aan het beroep;
• bepaalde vermogensinkomsten;
• andere elementen die een beeld geven van de werkelijke financiële draagkracht.

De bedoeling is dat de bijdrage wordt afgestemd op de reële mogelijkheden van beide ouders, niet uitsluitend op één cijfer op de loonfiche.

Dat kan zeker.

Een gelijkmatig verdeelde verblijfsregeling betekent niet automatisch dat beide ouders financieel exact evenveel bijdragen.

Wanneer de kinderen ongeveer evenveel tijd bij beide ouders verblijven, draagt iedere ouder uiteraard rechtstreeks een deel van de dagelijkse kosten.

Maar wanneer één ouder aanzienlijk meer verdient dan de andere, kan daarnaast nog steeds een onderhoudsbijdrage verschuldigd zijn.

Het is dus een misverstand dat co-ouderschap automatisch betekent dat geen kinderalimentatie meer moet worden betaald.

Naast de maandelijkse onderhoudsbijdrage moet vaak ook worden afgesproken hoe de buitengewone kosten van de kinderen worden verdeeld.

De gewone onderhoudsbijdrage is bedoeld voor de normale, voorspelbare kosten van het dagelijks leven.

Buitengewone kosten zijn uitgaven die door hun aard of omvang niet eenvoudig in die maandelijkse bijdrage kunnen worden opgenomen.

Denk bijvoorbeeld aan bepaalde medische kosten, uitzonderlijke schoolkosten of bijzondere activiteiten.

Ouders kunnen afspreken welk percentage ieder van hen betaalt. Ook de rechter kan hierover een regeling opleggen.

Het is belangrijk dat deze afspraken voldoende duidelijk zijn, omdat discussies over buitengewone kosten in de praktijk vaak aanleiding geven tot nieuwe conflicten.

In principe wel.

Een onderhoudsbijdrage voor kinderen wordt van rechtswege aangepast aan de evolutie van het indexcijfer van de consumptieprijzen, tenzij de rechter of de overeenkomst een andere regeling voorziet.

De indexering gebeurt in beginsel jaarlijks.

Dat betekent dat het oorspronkelijke bedrag na verloop van tijd niet noodzakelijk hetzelfde blijft, zelfs wanneer er verder niets aan de gezinssituatie verandert.

Indexering is evenwel iets anders dan een echte herziening van de onderhoudsbijdrage.

De omstandigheden waarop een onderhoudsbijdrage oorspronkelijk werd gebaseerd, kunnen veranderen.

Denk bijvoorbeeld aan:

• een aanzienlijke wijziging van het inkomen van één van de ouders;
• een andere verblijfsregeling;
• kinderen die ouder worden en hogere kosten hebben;
• een wijziging van school- of studiekosten;
• gewijzigde opvangkosten;
• een andere financiële situatie binnen het gezin.

In dergelijke omstandigheden kan worden bekeken of de bestaande bijdrage nog passend is.

Ouders kunnen daarover een nieuw akkoord sluiten. Wanneer dat niet lukt, kan de familierechtbank worden gevraagd om de onderhoudsbijdrage opnieuw te beoordelen. De oorspronkelijke berekeningscriteria zijn daarbij belangrijk om te kunnen beoordelen wat er precies gewijzigd is.

Nee.

De onderhoudsplicht van ouders eindigt niet automatisch op de achttiende verjaardag.

Wanneer een kind na zijn meerderjarigheid nog verder studeert en nog niet financieel zelfstandig is, kan de onderhoudsplicht blijven doorlopen.

De concrete situatie van het kind blijft bepalend.

Juridische bijstand kan vooral nuttig zijn wanneer:

• ouders het niet eens raken over het bedrag;
• discussie bestaat over de werkelijke inkomsten van één van de ouders;
• de verblijfsregeling gewijzigd is;
• een bestaande bijdrage niet langer aangepast lijkt;
• één ouder een verhoging of verlaging vraagt;
• discussie bestaat over buitengewone kosten;
• een procedure voor de familierechtbank noodzakelijk wordt.

Een advocaat kan helpen om de relevante inkomsten en kosten correct in kaart te brengen en beoordelen welke onderhoudsbijdrage in het concrete dossier verdedigbaar is.

Wilt u weten welke onderhoudsbijdrage redelijk is, of is uw financiële of familiale situatie gewijzigd sinds het bedrag werd vastgesteld?

CLAW Advocaten begeleidt ouders bij de bepaling en herziening van onderhoudsbijdragen voor kinderen. Wij kunnen de inkomsten, kosten, verblijfsregeling en bestaande afspraken onderzoeken en indien nodig een procedure voor de familierechtbank voeren.

Bezorg ons bij voorkeur onder meer uw inkomensgegevens, bestaande overeenkomst of vonnis, verblijfsregeling en een overzicht van relevante kosten van de kinderen.